Blog

بازگشت به Blog
ارسال شده توسط: sormeyli نظرات: 0

بیماری شخصیت اسکیزوئید چیست؟

بیماری شخصیت اسکیزوئید چیست؟

اختلال شخصیت اسکیزوئید

 

اسکیزوئید | وقتی به یک اختلال شخصیت فکر می کنیم ، احساسات شدید و عادات و رفتارهای عجیب به ذهن میرسه.

اختلال شخصیت اسکیزوئید نوعی اختلال سلامت روان است، که در آن افراد از فعالیت های اجتماعی دوری می  کنند و به طور مداوم از تعامل با دیگران دورمی شوند. آنها دامنه بسیارمحدودی از بیان احساسی دارند.

تفاوت بزرگ بین شخصیت های اسکیزوئید و برخی دیگر از اختلالات سلامت روان در فقدان احساسات یا بیان عاطفی است. همچنین این بدان معناست که شخص مبتلا به این اختلال، حتی نمی داند که با دیگران مشکلی دارد.

 

تعریف اسکیزوئید:

نوع شخصیت اسکیزوئیدی با عادتهای انفرادی، سردی عاطفی و فاصله گرفتن مشخص می شود. فرد برخلاف برخی بیماریهای روانی دیگر با واقعیت در تماس است. این اختلال معمولاً در اواخر بزرگسالی یا اوایل بزرگسالی بروز می کند.

فرد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوئید در احساساتی که تجربه می کند و بخواد آن را به زبان بیاره محدود است. به طور کلی فرد از فعالیت های اجتماعی و تعامل با دیگران جلوگیری می کند، و تمایلی به این کار ندارد.

آنها می توانند در زندگی عادی کار کنند، اما برای توسعه روابط معنادار و شخصی تلاشی نمی کنند. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این بیماری می تواند شروع اسکیزوفرنی باشد ، اما به خودی خود یک اختلال روانی است و لزوماً به اسکیزوفرنی مبتلا نمی شود.

 

اسکیزوئید در مقابل اسکیزوتیپال

اختلال شخصیت اسکیزوئید نباید با اختلال شخصیت اسکیزوتایپی اشتباه گرفته می شود. با وجود نامهای مشابه، آنها کاملاً متفاوت هستند.

یک اختلال شخصیت اسکیزوتایپی نوعی اختلال روانی است که با اضطراب اجتماعی، پارانویا، اختلال اندیشه، روان پریشی و غالباً باورهای کاملاً غیر متعارف همراه است.

آنها همچنین ممکن است الگوهای و شیوه های گفتاری عجیب و غریب داشته باشند و نمی توانند مکالمه عادی داشته باشند.

در حالی که فردی که دارای اختلال شخصیت اسکیزوتایپی است، نیز برای داشتن روابط صمیمی در موقعیت های اجتماعی، مشکل دارد. مانند فردی که دارای اختلال اسکیزوئید است.

شخصی که دارای اختلال شخصیت اسکیزوئید است با واقعیت در تماس است، بنابراین به احتمال زیاد دچار پارانویا یا صحبت توهم دارنمی شود و در حال زندگی می کند.

 

سایر اختلالات شخصیتی:

مجموعه ای از شخصیت های دیگر و اختلالات روانی وجود دارند که سلامت روان را تحت تأثیر قرار می گیرد  می تواند تا حد زیادی با فردی که دارای اختلال شخصیت اسکیزوئید است (یا حتی شخصیت اسکیزوتایپی) متفاوت باشد.

 

علائم اختلال شخصیت اسکیزوئید

علائم مختلفی وجود دارد که توسط انجمن روانپزشکی آمریکا و سایر سازمان های بهداشت روان ذکر شده است.

 

برخی علائم این بیماری عبارتند از:

لذت نبردن از انجام کارها و فعالیت های مختلف

وابستگی به تنهایی یا فعالیت انفرادی

عدم علاقه به توسعه روابط با دیگران

تمایل نداشتن به برقراری رابطه های صمیمی و عمیق

 

عدم رابطه ی نزدیک:

شخصی که دارای شخصیت اسکیزوئیدی است ، از روابط شخصی و نزدیک خود ، اغلب از جمله خانواده ، جدا می شود  این افراد کلا به سادگی، علاقه مند به ایجاد روابط اجتماعی نیستند و ازآنها، لذت نمی برند و دوست دارند کسی هم بهشون کاری نداشته باشد.

آنها برای برقراری ارتباط با دیگران تلاش نمی کنند و ممکن است در هنگام بروز موقعیت های اجتماعی رفتار اجتنابی از خود نشان دهند.

 

حالت های یکنواخت و بی تفاوت:

به نظر میرسد آنها نسبت به چیزهایی که در اطرافشون اتفاق می افتد ، بی تفاوت هستند و کلا نسبت به مساله ای واکنش نشان نمی دهند یعنی نه از، مساله ای شاد می شوند و نه از مساله ای، ناراحت می شوند.

 

عدم لذت و هوس:

غالباً به نظر می رسد شخص اسکیزوئیدی ازهیچ چیز لذت نمی برد ، و اغلب  مواردی که لذت آور هستند را جستجو نمی کند این می تواند عدم علاقه به روابط جنسی را شامل شود.

https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%84%D8%A7%D9%84_%D8%B4%D8%AE%D8%B5%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%DA%A9%DB%8C%D8%B2%D9%88%DB%8C%DB%8C%D8%AF

تنهایی:

همه  انسان ها برای مدتی به تنهایی نیازدارند ، اما شخصیت های اسکیزوئیدی این مسئله را به شدت مورد استفاده قرار می دهند و از آن استفاده می کنند .

آنها از فعالیتهای اجتماعی که ارتباط و تعامل زیادی با افراد دیگر داشته باشه ، جلوگیری می کنند. آنها غالباً فعالیت هایی (و شغلی) را انتخاب می كنند كه انفرادی تر باشد.

بعضی اوقات افراد می توانند این کار را به عنوان یک شخصیت خودشیفتگی و یا ایجاد مزاحمت برای مردم سوء تفسیر کنند.

 

درمان اختلال شخصیت اسکیزوئید

غالباً فردی که دارای اختلال شخصیت اسکیزوئید است، متوجه بیماری خود نیست واگر به دنبال درمان باشد هیچ ارتباطی به  شخصیت اسکیزوئید ندارد، بلکه بابت افسردگی به پزشک مراجعه میکند .

داروها می توانند برای برخی از علائم خاص درمانی مفید باشند.

روان درمانی و درمان شناختی رفتاری اغلب برای درمان اختلال شخصیت اسکیزوئید مناسب هستند. با این حال ، عوارضی ممکن است ایجاد شود، زیرا این امر مستلزم تعامل با شخص دیگراست. با گفتن این موضوع ، زمینه حرفه ای می تواند تعامل بر اساس یک به یک را آسانتر کند.

گروه های حمایتی همچنین می تواند نوعی درمان مفید باشد، زیرا مکالمه را به روشی متفاوت معرفی می کند؛ همانطور که افراد دیگر علائم مشابهی را تجربه می کند، می توان راحت تر زمینه اجتماعی را مدیریت کرد و به آرامی به توسعه روابط نگاه کند.

اگر شما یا شخصی که می شناسید به اختلال شخصیت اسکیزوئید مبتلا شده اید ، اولین کاری که باید انجام دهید صحبت با یک متخصص روانشناس است .

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بازگشت به Blog

‌ ‌‌ همکاری با اساتید محترم برای برگزاری دوره های آموزشی ‌

عالی آموز ‌مهارت هایت رو عالی بیاموز. ‌

با آرزوی موفقیت روزافزون برای شما